Toen wij elkaar in 1956
ontmoetten en ontdekten, dat wij beiden pottenbakker
wilden worden, konden wij niet vermoeden,
dat ons atelier ooit een venster op de wereld zou hebben.
In een donkere alkoofkamer installeerden wij een
schopschijf en een kleine elektrische oven. Wij brachten
er klei
en glazuur grondstoffen heen en daar stonden wij in ons
eerste eigen atelier. Er was net ruimte genoeg voor één
van beiden
om met klei bezig te zijn, maar ruimte te over voor de
ander om aan te moedigen.
Van meet af aan verwelkomden wij wat er uit ieders handen
kwam.
Pas veel later begrepen wij, op wat voor een inspirerende
bodem wij waren beland.
Terwijl onze handen zekerder werden,
groeide het atelier. Ons ambacht werd kunst en onze
potten werden keramiek.
Onderwijl vond elk de mogelijkheid om zijn specifieke
talenten te ontwikkelen.
Nadat Johnny papier en bijbehorend materiaal kocht,
begonnen eerst tekeningen en monotypes en later etsen en
gouaches
haar atelier bij perioden te bevolken.
Jan bleek goed in het samenstellen en bereiden van klei
massa's, in het aanpassen van ovens en van stook
procédés aan speciale
wensen en naar buiten toe in het contact leggen met
mensen.
Vanaf het moment dat wij besloten om ons levenspad
samen te gaan, waren wij vaak op reis en bij tijden
werkten wij
in het buitenland. Op het land bouwden wij een zoutoven
en genoten daar van de op eigen grond geteelde groenten.
Maar Amsterdam bleef steeds onze thuisbasis. Jarenlang
hadden wij onze ateliers aan de Kloveniersburgwal in het
oude
centrum van de stad. Helaas werd de oase van stilte van
1960 een chaotische omgeving.
Nu vindt u ons in ons koetshuis aan een brede straat met
bomen aan de rand van het centrum. Een kleine tuin geeft
er kleur
aan de talrijke werkdagen en naar wij hopen ook aan ons
werk.
De website laat afbeeldingen zien van ons recente en
van ons vroegere werk aangevuld met enige tekst.
Verder treft u er feiten en herinneringen, die
interessant zouden kunnen zijn.
Vragen en opmerkingen zijn heel welkom.
Amsterdam, juli 2001
|
